27 mrt

Fantasie en werkelijkheid

Gewoon een stukje wandelen heeft wat weg van een game. Ik houd in de gaten wie er nog meer op straat zijn en of we elkaar tegemoet wandelen. De opdracht is 1,5 meter afstand bewaren. Als dat niet lukt verlies je een leven. Ik speur naar tegenliggers, moet beoordelen of die dezelfde game spelen of dat het wellicht iemand is die zich niet aan de regels houdt en als een zombie gewoon recht vooruit banjert. Die zombies  zijn de gevaarlijkste obstakels op mijn weg. De meeste mensen doen gelukkig dezelfde game. Er wordt op elkaar gewacht en uitgeweken. We lopen langs elkaar heen op de randjes van het pad en knikken elkaar toe als eensgezinde medespelers.

Met fantasie de werkelijkheid ombuigen om het draaglijk te maken. Lees verder hoe. Deze blog verscheen op de site van het Groene Hart ziekenhuis op 1-4-2020

16 mrt

Bijzonder? Essay over vrijwilligerswerk en reuma.

Af en toe krijg ik het compliment dat het zo bijzonder is, zo knap. Dat ik ondanks al mijn beperkingen vanwege reuma, toch zoveel vrijwilligerswerk doe. Die waardering doet me goed. Maar eigenlijk voel ik me er ook wat ongemakkelijk bij. Want er zitten een paar vragen achter zo’n compliment. Kan je als je reuma hebt eigenlijk wel vrijwilligerswerk doen? Zou je, als je reuma hebt, eigenlijk niet vooral bezig moeten zijn met jezelf, met je gezondheid? In plaats van onbetaald iets te doen voor een ander?

Ik heb er over zitten peinzen en kwam tot de conclusie dat er veel redenen zijn om vrijwilligerswerk te doen. Maar die verschillen nogal in de tijd. Bij mij althans. Het heeft me bovendien erg geholpen, juist in dat leven met reuma. Hoe dan? Lees verder.

14 feb

Tekening: Lievelingsseizoen

Een kind uit de buurt vroeg naar mijn lievelingsseizoen. Dat is zo’n kindervraag die je eigenlijk niet naar waarheid kunt beantwoorden. Je lievelingskleur, je lievelingsdier…..Je neigt wellicht naar het een of ander maar vaak schuift dat ook naargelang je stemming. Bovendien zijn er vaak meerdere aspecten die je wel waarderen kunt in de diverse mogelijke antwoorden, dus een absolute keuze vind ik moeilijk. Maar zo’n kindervraag verlangt eigenlijk een eenduidig antwoord.

En over zo’n antwoord mijmer ik het liefst tijdens het tekenen. Lees verder wat het antwoord was. En bekijk de tekening in detail.

14 feb

Van ideetje naar tekening

“Hoe doe je dat nou?” was de vraag van een medetekenaar. Nou zo dus: ik teken een cirkel, zet er vaag wat elementen in en dan leidt de ene vorm tot de andere. Ik heb er eens gaandeweg een foto van gemaakt en dat wordt dan weer een filmpje. Als antwoord op die ene vraag.

14 feb

Blog Heen en weer met een beetje liefde

Wie als patiënt naar het ziekenhuis komt, stuit soms meteen achter de slagbomen van het GHZterrein op een vrijwilliger. Dat is de chauffeur die patiënten vervoert tussen de parkeergarages en het GHZgebouw. Een hele uitkomst voor wie niet zo goed loopt. Maar hoe kan iemand nou zin hebben om elke week urenlang heen en weer te rijden over pakweg 1 kilometer?

Op die vraag hadden de twee mannen een duidelijk antwoord. Het werd een uitgebreid gesprek waar heel wat gevoel bij kwam kijken. Lees het interview hier of op de site van het Groene Hart Ziekenhuis

21 jan

Blog Bijsluiter

Wie ziek is gebruikt vaak medicijnen en daar hoort een bijsluiter bij. Nu heeft dat specifieke stuk tekst een erg slechte naam. “De bijsluiter? Die lees ik niet want dan durf ik die pillen niet meer te slikken”. Dat hoor en lees ik regelmatig. Maar een bijsluiter is gewoon de gebruiksaanwijzing: Hoe werken je medicijnen eigenlijk?

Wat is de overeenkomst tussen een bijsluiter en een Ikea-kastje? Wat is een GIP? En wat heb je daar als patiënt aan? Lees verder. Deze blog werd ook gepubliceerd op de site van het Groene Hart Ziekenhuis.

14 dec

Kintsugi

Als je een bordje van aardewerk of porselein laat vallen en het breekt in stukken, kún je die stukken natuurlijk weggooien. Je zou dat bordje ook kunnen lijmen, misschien was het je wel dierbaar en wil je het niet kwijt. Dan kun je natuurlijk proberen de scherven zo onzichtbaar mogelijk aan elkaar te zetten. Zodat het weer bijna als vanouds lijkt en je bijna kunt vergeten dat het ooit gevallen is. Maar je kunt er ook voor kiezen om die beschadigingen extra te benadrukken. In Japan heeft zich juist dat benadrukken ontwikkeld tot een ware kunstvorm: ‘Kintsugi’.

illustratie van Kintsugi

Dat kun je natuurlijk ook figuurlijk oppakken: wat doe je als je leven in scherven valt? Lees verder

error

Volg of like?