Essays over reuma

De volgende essays van Yvonne over leven met reuma kun je hier vinden:

Jouw hand

In 2018 kreeg het verhaal “Jouw hand” een tweede prijs in de nationale afdeling van de Edgar Stene Wedstrijd.  Dit is een Europese schrijfprijs van de Eular. Over reuma en het opvoeden van een kind als je als moeder reuma hebt.

“Hij had er veelal geen idee van, hoe hij me hielp. Kan ik hem dan toch mijn steun, mijn toeverlaat, mijn kampioen noemen? Ik heb van ‘m genoten toen ik in verwachting was. Dat gekriebel in mijn buik, het gevoel altijd met zijn tweetjes te zijn. Echt, ik heb ‘t gemist toen ik eenmaal was bevallen. Mijn reuma hield zich toen ook rustig, ik had lang niet zoveel energie gehad en me zo goed gevoeld als tijdens die zwangerschapsmaanden. Maar korte tijd na de bevalling staken opeens de reumaontstekingen de kop op. Ik kon niet meer fietsen, nauwelijks lopen, ik had steun nodig.”

Lees verder…

Nieuw hier

Dit verhaal werd gepubliceerd en kreeg een eervolle vermelding in 2013 het kader van de ‘opinieprijs 2012’. Georganiseerd door tijdschrift “” Volzin”.  De opdracht was: schrijf een persoonlijk verhaal of een uitdagende bespiegeling over je eigen vernieuwingsdrift, of over de menselijke scheppingsdrang. ‘Nieuw hier’ werd een  verhaal over reuma en het verleggen van je eigen grenzen.

“Hét onderwerp in mijn vriendenkring is momenteel ouder worden en alle lichamelijke gebreken die daarbij komen kijken. (…) Zaken als lelijk wordende en schever staande tanden, pijnlijk verslijtende knieën, hartproblemen, opvliegers en een conditie die niet meer is wat het vroeger was, zijn volop onderwerp van gesprek. Het is wennen als je lichaam het op diverse fronten laat afweten. Mijn vrienden staan aan het begin van de acceptatie van al die gebreken en van het niet meer alles kunnen. Voor één keer heb ik nu eens een voorsprong. Want dat kan ik al, leven met een niet meewerkend lijf. Lieve vrienden, welkom in mijn wereld.”

Lees hier verder….

Ik leer spelen

Dit verhaal, ingestuurd naar “de pen als lotgenoot”, kreeg in 2008 een nominatie in de categorie ‘pen publiek’ en het werd gepubliceerd in “Ervaringen over het leven met een ziekte” (ISBN 978 90 6665 915 5). ‘Ik leer spelen’ was eerder te lezen als column in het blad van de plaatselijke Reumavereniging Gouda e.o.

“Reuma verandert je. Ik heb het al vanaf mijn elfde jaar en ik zou u niet kunnen zeggen hoe anders ik was geweest als ik geen reuma had gekregen. Ik heb een tijdje gedacht dat ik met reuma een beter mens ben geworden. (…) Maar nu denk ik toch vooral dat het gewoon domme pech was, en dat ik ben zoals ik ben. Ik ben het resultaat van mijn opvoeding, de dingen die ik heb geleerd, gedaan, meegemaakt, en daar hoort reuma ook bij.
Maar toch vraag ik mezelf wel eens af wat juist die reuma met mij, mijn karakter, mijn wezen, heeft gedaan. (…) ik denk wel eens dat ik er toch een speciale tik van heb overgehouden. Namelijk dat ik alles zo effectief mogelijk wil doen. “

Dat is niet handig als je een kleine kind hebt dat de hele dag zomaar wat rondfladdert. Lees hier verder.